ความขัดแย้ง

posted on 21 Apr 2008 09:06 by s-inner

เริ่มด้วยชื่อที่ไม่ค่อยดีเท่าใดนัก แต่ผมเชื่อว่าทุกคนมีความรู้สึกเช่นนี้อยู่บ้างในบางเวลา แม้แต่ชื่อที่ผมตั้งขึ้นมานี้ก็ตั้งใจให้มันขัดแย้งกันอยู่แล้ว จะได้รู้กันไปเลยว่าผมคือ "คนบาป" คนหนึ่ง คนที่มีมุมที่ชั่วร้ายและเอาแต่ใจอย่างสุดโต่ง พยายามทุกวิถีทางเพื่อจะได้สิ่งใดสิ่งหนึ่งมาเป็นของตน นี่ละตัวผม

ชื่อนี้อาจทำให้ผมรู้สึกเหมือนว่าเป็น Devin Townsend (ศิลปินโปรเกรสสีฟเมทัลชาวแคนาดาที่มีบุคลิกสองขั้วที่ขัดแย้ง) แต่ก็อย่างที่บอกไว้ข้างต้นนั่นละครับว่าผมอยากจะเสนอสิ่งที่ชั่วร้ายที่สุดในตัวออกมา (ทำเหมือนเป็นบล็อก "ใต้ดิน") ความโรคจิต และอะไรต่อมิไรที่สุดจะสรรหามาได้ ซึ่งจะเป็นคนละแบบกับอีกที่หนึ่งที่ผมเขียนอยู่

เอาละ เรามาเริ่มเรื่องกันเลยดีกว่าไหม...

เรื่องนี้มันก็ไม่ได้เกี่ยวกับที่กล่าวนำไว้เท่าไหร่นักหรอกครับ มันเพิ่งจะเกิดขึ้นเมื่อวานนี้เอง ที่ผมได้ไปกินข้าวกับพ่อ พ่อถามถึง Ayreon กับ Colleen เพราะอยากฟังมาก แต่ผมก็ไม่วายหวง เลยบอกปัดๆไป ขี้เกียจกลับขึ้นมาหยิบอีกรอบ (สงสัยเจอกันรอบหน้าต้องไรท์ไปให้ซะแล้ว กันลืม) ที่ผมหวงก็ด้วยเรื่องไม่เป็นเรื่องนั่นเอง คือ กลัวจะยืมแล้วลืมคืน เพราะเคยเจอมาแล้ว แต่ขี้เกียจจะตาม ปล่อยๆมันไปเหอะ เดี๋ยวซื้อใหม่ก็ได้ อะไรทำนองนั้น หลังจากนั้นมาผมกลัวมาตลอดเลย เพราะเป็นของที่สะสมมาตลอดทั้งชีวิต (แป่ว...) เราก็พากันไปสั่งแผ่นที่เซนทรัลเวิลด์ ซึ่งผมก็สั่งอัลบั้มใหม่ของ Boris (โดรนเมทัลแดนปลาดิบ) สองชุด ส่วนพ่อก็สั่ง Los Indios Tabajaras (พี่น้องกีต้าร์ลาตินจากบราซิล) และก็ Essential Barbara Streisand (ศิลปินรุ่นๆนี้พ่อผมละชอบนัก) สั่งเสร็จ ซื้อแผ่นของ Growing เรียบร้อบ ก็พากันไปกินข้าวเที่ยงที่ฮาจิบังราเม็นแถวๆทางเข้าอิเซตัน... ตรงนี้ละครับเรื่องราวที่แท้จริงจะเริ่มต้น

เราพ่อลูกเข้าไปที่ Kinokuniya เพื่อไปดูหนังสือสักเล่ม แล้วผมก็เจอจนได้ หนังสือที่ตามหามานาน คือ The Soundtracks of My Love ของคุณนิ้วกลม ที่ใครบางคนบอกว่าจะให้แต่ไม่ได้ให้เสียที ผมเลยขี้เกียจจะรอ ซื้อมาเสียเลย (ออกแนววัยรุ่นใจร้อน อยากอ่านจัด) เสร็จแล้วก็ให้พ่อมาส่งที่พระรามสาม และพ่อก็ให้เงินมาสามพัน ก่อนจะโอนเข้าเอทีเอ็มไป มานี่ก็ซื้อ Eluveitie มาอีกหนึ่งแผ่นแล้วก็ซ้อนมอเตอร์ไซค์รับจ้างไปพารากอนต่อ (ทั้งที่เข่ายังไม่หายดีเลย) ไปนั่งคุยเรื่องของพี่ซอร์นนิดหน่อยที่ Gramophone ขากลับก็ซื้อ The Old Dead Tree และก็กินข้าวที่ร้านบ้านหญิง...

ย่างเข้าช่วงฟ้ากำลังมืด ผมก็ยังออนไลน์ MSN ปกติอย่างที่เคยทำทุกวัน แต่ก็ไม่มีอะไรทำ ผมก็เลยออกมาเร็วหน่อย (ประมาณสามทุ่มได้) คุยกับน้องซี (เพื่อนในมหาฯลัย) เรื่องตารางเรียนเทอมใหญ่นิดหน่อย เบ็ดเตล็ดกับพี่กี้ ณ อินดี้ปอป และพี่เป๊ก ณ เมทัลเควสต์ แล้วค่อยอาบน้ำ กลับเข้าห้องนอน หยิบ The Soundtracks of My Love ขึ้นมาอ่าน...

เนื้อหาในหนังสือเล่มนี้เต็มไปด้วยความรักและเนื้อเพลงประกอบ ซึ่งแต่ละเพลงก็เป็นเพลงที่ผมไม่ได้มีความรู้สึกพิเศษอะไรกับมันมากนัีก เรื่องราวช่วงครึ่งแรกๆของเล่มนั้นทำเอาเจ็บปวดหัวใจได้เหมือนกัน เพราะผมเองก้เคยเจอแบบนี้ แต่ครั้งหลังของพี่ท่านก็เริ่มจะออกแนวรักเบ่งบานมากขึ้น แน่นอนว่ามันเป็นเรื่องสวยงาม แต่...(มีแต่ด้วยนะครับ) ผมอ่านมันขณะที่ปล่อยให้เพลงดูมเมทัลที่กดดันและหม่นหมองของ Burning Witch บรรเลงผ่านหูไป ผมอยากจะทดสอบดูว่าเมื่อความสวยงามที่อ่อนไหวมาพบกับความหม่นหมองที่กดดันอย่างสุดๆ จะเป็นเช่นไร อ่านจบ ก็นอนหลับฝันถึงใครบางคน มันเหมือนกับภาพหลอน ซึ่งทำให้นอนไม่หลับ จึงตื่นมาช่วยตัวเองสักรอบ แล้วถึงจะหลับได้...

สำหรับ "ใครบางคน" ที่ผมเพิ่งจะกล่างถึงไปนั้น ผมจะเล่าไว้บนเรื่องราวของ "รักแท้บนเส้นขนาน" ในรอบหน้า วันนี้ขอลาไปก่อน...

สวัสดี...

ปล. ขณะที่เขียนอยู่ก็ฟังเพลงของ Blackfield ไปด้วย ฮา...

Comment

Comment:

Tweet

ที่2!!!

หุหุ ..ด้านมืดก็ดีกว่าดองเกลืออย่างเราน่า

ว่าแต่ ไม่ต้องสงสัยแล้วว่าทำไมพี่ถึงรู้จักวงการเพลงขนาดนั้น ก็เพราะพ่อพี่นี่เอง big smile

#2 By มดส้มจ่อย on 2008-04-21 20:23

มาเยี่ยมชมครับ

บล็อกนี้เพิ่งเปิดใช่ใหมครับเนี่ย

#1 By phil_wc - Music - on 2008-04-21 19:33