Here I Am

posted on 09 May 2008 08:28 by s-inner
หลังจากที่ไม่ได้เขียนอะไรเป็นตัวเป็นตนแบบนี้มานาน ก็ได้ฤกษ์กลับมาอีกครั้ง ซึ่งผมก็ไม่รู้ว่าจะเริ่มต้นอย่างไร...

I don't really know how to begin.
I don't know how to start.
I cannot "be."

ในช่วงหลายๆวันนี้มีสิ่งหนึ่งที่เกิดขึ้นมาใหม่พร้อมกับการสูญเสีย สิ่งที่สูญเสียคือเรื่องราวที่เขียนไว้ในหัวข้อ "ความรักบนเส้นขนาน" และสิ่งที่เกิดคือ "เพลงรักของฉัน" ที่ใช้เพลงชื่อเดียวกันของพี่ใหญ่ โมโนโทน เป็นสื่อกลาง แต่ละคนก็ให้ความรู้สึกที่แตกต่างกัน คนหนึ่งทำให้รู้สึกเย็นๆและนิ่งสงบ แต่อีกคนก็ทำให้รู้สึกร้อน (ร้อนจนน่ากลัว) สุดท้ายก็เลยกลายเป็นผมที่แย่เสียเอง ที่ควบคุมความรู้สึกของตัวเองไม่อยู่...

ตามปกติแล้ว ตอนกลางคืนผมจะนอนเร็วถึงเร็วมาก แต่เมื่อคืนนี้ผมกลับนอนดึก เพราะใช้เวลาโทรหาน้องคนนั้นอยู่นาน ครั้งแล้ว ครั้งเล่า จนผมรู้สึกว่าตัวเองสั่น ไม่รู้เพราะเครียดหรือแอร์ในห้องเย็นจัด แต่พอพยายามจะนอนให้หลับ มันก็ไม่หลับเสียแล้ว จนเธอยิงมาแล้วผมถึงจะได้คุย เธอชอบทำให้ผมใจอ่อน แต่ตอนนั้นผมเองก็...ถึงขีดจำกัดแล้ว อีกอย่าง ผมก็ไม่รู้จะระบายกับใคร แต่เธอพูดมาคำหนึ่งว่า...อย่าคิดมาก ไม่งั้นจะโกรธ... เท่านั้นละ ...ผมก็รับรู้และพยายามจะระวังตัวในเรื่องนี้ และจะพยายามไม่ระบายอารมณ์กับเธอมากนัก ในเมื่อไม่รู้จะไประบายกับใคร ก็นั่งร้องเพลงคนเดียวคงจะดีที่สุดแล้ว อีกอย่าง เธอเคยกำชับผมไม่ให้ร้องไห้ ซึ่งปกติผมก็ไม่ค่อยจะทำให้ใครเห็นหรอก แต่ในตอนนี้มันก็สุดจะทนแล้ว (ซึ่งผมร้องไม่ออก...) ผมก็ไม่รู้จะไปร้องไห้กับใครอีกเช่นกัน...

สุดท้าย... ผมอยากจะบอกว่า ถ้าผมไม่ร้องไห้กับเธอแล้วจะไปร้องกับใครได้... ผมก็คือคนบ้าคนหนึ่งที่ชอบคิดมาก อย่างที่เธอบอกผมมาเมื่อคืนนั่นแล ผมไม่ใช่คนที่เข้มแข็ง เผลอๆจะอ่อนแอมากด้วยซ้ำ แต่อย่างน้อย ผมก็ซื่อตรงต่อความรู้สึกของตัวเองและไม่อยากจะบิดเบือนมันอีกด้วย...

edit @ 18 Jun 2008 09:56:21 by Sinner

Comment

Comment:

Tweet